AŞKLARIN EN GÜZELİ........

CANIM OĞLUM....

Biraz sana bizden ikimizden doğumundan bahsetmek istiyorum...
Dün gece yanımdasın, varsın, benimsin diye şükürler ettim.
Bugünde yazmak istedim bunları....

Evet paşam sen benim kararımsın...
Bugün biraz üzgünüm seni dünyaya getirmek için geç kaldım....
Ama lütfen anla beni çok gençtim.. 
Başarılı ve önü açık bir kadındım.
Neye elimi sürsem hemen yeşerir bereket ve enerji dolardı.
O zamanlar bunun büyüsüne kapıldım.
Tabi bir de görüntü meselesi vardı.
Şişmanlamak ve  görüntümün  bozulmasını  istemiyordum.
Yoksa senin tüm bedenimi ruhumu kaplayan bir doluluk oluşturacağını bilsem..
Hiç geç kalır mıydım...

O zamanlar bir aile terapistimiz vardı.
Bana siz ve partneriniz anne baba olmayı istediği zaman bu kararı alın ki.. 
Sevgi, huzur ve mutlulukla büyüyüp,
istenilen bir çocuk olsun, öyle  büyüsün..
Bu çok önemli  demişti. 
O yüzden sen benim için çok önemliydin.
Evetttttt yıllar sonra hazırdım seni dünyaya getirip kucağıma almaya.. 
Karar vermiştim istiyordum, istiyorduk.
Çok da hazırdım..
Bu sefer de Allah beni cezalandırdı...
Tam 2 sene sana sahip olabilmek için çaba sarf ettim.
Sonunda 2001 yılı Temmuz ayında Bodrum tatili dönüşü senin küçük kalbinin benim bedenimde oluştuğu  haberini aldım...
Önce korktum, heyecanlandım, ama sonra inanılmaz bir bağ kuruldu aramızda...
Seni taaaa o zamanlardan çok sevdim ve ben olarak benimsedim.
İçimde hissettim..

Sonrası mı KABUS.........
Senin için Down sendromlu dediler. Test sonuçları bunu gösteriyordu..
Hayatım, kalbim, ruhum, bedenim donmuştu......
Sen benimdin seni kaybedemezdim....
Uzun araştırmalar...
Tedavi süreçleri..
Çok acı çektim..
Başarılı güçlü her şeyi halleden ben bir anda güçsüzleştim  çaresiz kaldım.
Ve hayatımda ilk defa her şeye sahip olup hiçbir şey yapamıyordum.
Kelimenin tam anlamıyla dibe vurmuştum.
Yeni yeni Türkiye de gündeme gelen ve bugün 1-2 günde  sonuçlanan  genetik test o zamanlarda  4 haftada sonuçlanıyordu.
Beklemek ölümdü..  
Ama  kaçınılmazdı yaptırmalıydım...
Her zaman sağlam basan ben sonuç ne olursa olsun önümü görmeliydim.
Genetik test sonucunu beklerken hayatımın en zor sınavını verdim.
İçimden hızla beyin fırtınaları  yapıyordum.
Sen, ya Down sendromlu çıkarsan ben ne yapacaktım...
Bilerek hayatını sonlandıramazdım..
Sonlandırmayıp dünyaya getirsem de, 
nefes aldığım sürece yanındaydım. 
Ya senden önce bana bir şey olursa sen ne yapardın?
Bu dünyada yapa yalnız kalacaktın..
Sana benim gibi kim bakabilirdi....
Sen içimde benimleyken ve tüm bunları yaşarken seninle konuşmayı,
İletişim kurmayı hiç ihmal etmedim..
Umudumu hiç kırmadım ama deli gibi de korkuyordum...
7 aylık olmuştun  ben sana hala hiç bir şey almamıştım, alamamıştım...

Veeeeeee genetik test  sonuçları geldi......
Çok şükür bin şükür hiç bir sorun yoktu..
işte o zaman yeniden doğdum...
Dünyalar benim oldu...
Deli gibi sana odalar hazırladım..
Bir dünya alışveriş yaptım...
Bir sene sonrasında bile kullanacağın her  şeyin o günden tamamdı...
Ama bütün bunları yaparken içimde hep bir korku vardı...
Ya bir şeyler ters giderse diye...
İçim içime sığmıyordu. O gün geldi çattı...
Hayatımın dönüm noktası  08.Nisan.2002 
Sabah 8:00  İstanbul Cerrahi Hastanesinde doğum için randevumuz vardı.
Karmakarışıktım..
Mutluydum, korkuyordum  ya doğumda bir şeyler ters giderde uyanamazsam diye tereddütlerle doğumhaneye indim.
Doğumhanede bir ara gözümü açıp her şey yolunda mı diye sorup evet cevabını alınca tekrar  bayıldığımı çok net hatırlıyorum.
Allahıma binlerce şükürler olsun ki her şey yolunda gitmişti.
49 cm boyunda 3.660 gr ağırlığında dünyalar tatlısı bir oğlum olmuştu..
Artık ayaklarım yerden kesilmişti...
Benden daha mutlusu yoktu.....
Tekrar güçlenmiş yukarıya ok gibi fırlamıştım.. 

Yavrum, yaşama sevincim, aldığım nefes, iyi ki seni dünyaya getirmişim. 
İsmi  gibi EFE olan bir evladın annesi olmuşum..
Sen çok  yüce, içi asla hiç  bir şeyle dolmayacak  bir duygusun...
Seni çok ama çok seviyorum...

Sevgilerimle,
Annen...


NOT : Bütün bu yaşadıklarımda beni yalnız bırakmayıp, benimle ağlayan benimle tüm basamakları adım adım  çıkan  yanımda olan herkese sonsuz teşekkürler...