HALAM..

HALAM...

Özel bir kadın..

Yaşadığı dönem, süreç göz önünde bulundurulursa

Öngörülü, bilgili, çok şey yaşamış we bunları

Çevresindekilere iyi aktarmış, enteresan

Weeee hayatı farklı noktalardan yakalayan

bir kadın…...

Benim için de  hep çok özel bir kadın oldu..

Çevrem de beni tanıyan herkes.

Halamın babaanneme..

Benim ise; her ikisine birden çok benzediğimi söylerler..

Ben babaannemi hiç görmedim.

Babamların, halamın da çok gördüğü söylenemez.

Babaannem de komşularımızın dediğine göre

Çok sawaşçı ruhlu, hırslı bir kadınmış….

Babaannem;

Babam, amcalarım we halam çok küçükken veremden ölmüş..

We halam için hayat o gün başlamış.

Üç erkek kardeş we halam kendi başlarına kalmışlar.

Sadece bugün oturduğum bu ew warmış.

İçinde çok anı we yaşanmışlık olan bu ewde onlar için hayat çok acımasız

we korunmasız başlamış.

Ewet hayat onlara bonkör dawranmamış

Ama onlar çok çalışkan tuttuğunu sonuna kadar  koparan insanlar olmuşlar.

İleride sırasıyla hepsini yazarım belki..

Hepsi ayrı bir hayat we yaşanmışlık..

Ama bugün HALAMı yazmak istiyorum…..

Halamı o zamana göre diğer insanlar dan  ayıran şey

Çok mantık kadını olmasıydı..

Yaşadığı olayı mantığı çözmüyorsa yılmayıp

Kendi aklının yattığı yöntemler geliştirir

Onlarla çözüme giderdi..

Çok ılımlı, mantıklı, merhametli, anlayışlı we eli açık bir kadındı.

Onun için Vermek, başkalarını düşünmek, merhametli,

Anlayışlı we cömert olmaktı.

İyi dinler nokta atış yapardı..

Beraber çok anımız oldu..

Çok şanslıyım..

Bir kere, çok yakındık..

Beraber çok eğlenceli  zamanlara imza attık..

Hissederdim, benimle sohbet ederken bile beni eğitir, öğretir bilgisini aktarırdı..

O kadar benimsemişim ki bugün aynı şeyleri, kendi üslubumca yaptığımı görüp içimden Şükredip gülümsüyorum..

Biraz bazen fazla içselleştirip Halam olmuşum gibi geliyor.

Sanki onun ruhu bazen benim bedenimde can buluyor gibi..

Dedim ya çok anımız war diye…

İzninizle birkaç tanesini yazmak istiyorum..

Ben küçükken 3 ay yazlıkta kalırdık..

Annemler İstanbul’a gidip gelirdi.

Biz bazen halamla bazen de anneannemler le kalırdık.

Ama halam çok keyifli bir kadındı..

Onunla kalmak her zaman tercihimizdi...

Çünkü karşısındakine kuralları koyar we güvenirdi..

Yada güveniyormuş duygusunu geçirirdi..

Gizli bir disiplin uygulardı..

Gece dışarı çıkmak istiyorum..

Genç kızım 16-17 yaşlardayım 

Kulüp e, diskoya gitmek istiyorum.

Asla hayır demezdi.

Saat 12:00  yi geçirme beni zorda bırakacak bir durum yaratma..

Yediğine içtiğine dikkat et..

Ne olursa olsun doğruyu söyle ki; sorun warsa birlikte halledelim derdi.

İlkelere kurallara her zaman uyan önem weren ben

Onun dediklerini yapar hep özür kalırdım..

Bugün aynı şeyleri kendi oğluma uyguluyorum..

Her zaman onun yanında olamam..

Güvendiğimi we onun hayatındakileri, bana  doğru yalansız aktardığı  sürece hep yanında olacağımı bilmesini istiyorum.

Çevrende her şey cereyan edebilir. Ama bütün bu olaylar karşısında

Sen nerede olacağını bil diyorum..

Bu söylemler we düşünce yapısı Halamdan yadigardır..

We bence de doğru bir dawranış biçimidir.

Sonra başka bir anı; 

Hep beni ewlendirmeye çalışıyordu..

Bi sürü insana kahwe pişirdim, ikram ettim..

Aslında o ciddiydi ben onu kırmamak için dediğini yapıyordum..

Bir gün,  bu çok mevzu olmuştu aile içinde..

Beni görmeye gelecekler ben Dedeman otelin havuzundayım..

Nasılsa 16:00  gibi gelecekler.. deyip gittim..

Ön takside misafirler..

Arka takside ben..

Takside  yere eğildim misafirler içeri girdi arkadan ben..

Allahtan çok hızlı we seriyim..

Hazırlanıp,  kahweler olmuş zaten..

Tepsiyi alıp içeri geçtim..

Halamın beni görünce derin bir ohh çektiğini hissettim..

Çok iyi hatırlıyorum..

Canımın içi hep benim için bir şeyler yapmak ister..

Ama benim kararımı asla göz ardı etmezdi

Sonuç mu baştan belli tabikii olumsuz..

Ama bizde Kahwe eşliğinde aile içi dedikoduları meşhurdur..

Rüzgarı epey sürmüştür bu tip olayların....

Bunun gibi kaç kişiye kahwe yapmışlığım wardır..

Her giden misafirimizin arkasından benimle konuşurdu..

Hayat senin şuan yaşadığın gibi değil güzel kızım...

Şuan çok rahatsın, seyahatler, yemekler, her şey istediğin gibi..

Ama…

Bir ailen olsun..

Kendi çekirdek aileni kurmadan hayatı anlayamazsın..

Kendin için, senin, istediğin için  bir çocuğun olsun derdi..

Ewlendin anlaşamazsan ayrılırsın..

Söz ben seni desteklerim derdi.. J J

Çocuk ewliliğin karı, bonusu derdi..

O zamanlar ona gözlerimi fincan gibi açar bakardım..

Bölertme o gözlerini doğru söylüyorum derdi. J J

Sen beni dinle ewlen derdi..

Bende benim zamanımda ipin ucunu kaçırmış görünüyordum..

O dönem 18 oldu mu  ewlenirdi herkes..

Geçene de ewde kalmış gözüyle bakarlardı..

Ben 27 olmuş göz çıkartmıştım.. J J

Bugün anlıyorum ki,

Halam çok doğru söylemiş..

Çocuk, ewlat hayatın anlamı,

Küçük çekirdek aileni kurmadan hayatın içine giremiyorsun…

Anlayamıyorsun…

Halam….

Canımın içi…

Seninle sohbet ederken ne kadar  büyümüşüm,

Olgunlaşmışım, nasıl da her şeyi bana ufak ufak işlemişsin..

Bende ne büyük hazine yaratmışşın..

Sen bende dipsiz bir kuyusun yaşadıklarımız, anılarımız..

Kahkahalarla gülüp eğlendiğimiz zamanların haddi hesabı yok..

Daha aylarca süren yazı dizisi yapabilirim…

Ama yaşadığım we öğrendiklerimi..

Zamana yayarak yazmak istiyorum…

Halammmm…

Sen çok fedakar bir kadındın..

Hayatı ıskalamadan yaşayamadın..

Ama..

Her ikisinin de olabileceğini bize/bana gösterdin..

Hayatı sorumluluklarımı we önceliklerimi unutmadan..

Hakkını wererek, ıskalamadan,

Keyif alarak yaşamaya çalışıyorum..

Bu HAYATı….

Üzerimde emeğinde hakkında çok..

Seni hiç unutmadım..

Her sıkıştığımda biliyorum ki;

Sorun warsa, çözümde war..

Sayende….

Seni sewiyorum..

Işıklarda uyu..

Sewgiler….

Gönül BİRCAN