RAMAZAN AYI ŞEFKAT AYIDIR...

Ramazan Ayı ŞEFKAT ayıdır…

Çocukluğumdan beri,

Ramazanlar bizim evimizde/komşularımızda bir başkadır..

Ramazan ayı mahallemde bütün bir yılın şöleniymiş gibi yaşanırdı....

O yüzdendir ki, sekiz yaşından beri oruç tutarım..

Şartlar ve durum ne olursa olsun hiç bırakmadım..

Küçüklüğümden beri yaşanılan o coşkuyu,

Bende oruç tutarak şahlandırıp  hissetmek istedim..

Aile içi  Eş/dost iftar davetleri,

Çocukluğum hep böyle güzel yaşanası bir ortamda geçti..

Artık öyle mi ?

Hayatın içerisinde,

Önceliklerle zamanda kaybolmanın şuursuzluğuyla,

Akşam yemeklerinde bile bir araya gelemiyoruz..

Herkes farklı saatlerde yiyor bazen de atıştırıyor/geçiştiriyor..

İşte yılın sadece bir  ayında herkes önceliklerini değiştirip aile olduğunu hatırlıyor we o masanın etrafında toplanıyor..

Ama artık görüyorum ki, Ramazan’ı yaşayan çok az insan  kaldı..

Bu da biraz içimi acıtıyor..

Ramazan ayı şefkat ayıdır..

Eminim herkesin Ramazan ayında kurulan upuzun kalabalık sofralar, sonrasında yapılan sohbetleri, kılınan namazları, edilen duaları, sahur bereketi üzerine büyüklerden dinlediği bir çok hikayesi vardır.

Çevreme bakıyorum da,

Annelerimiz babalarımız zamanın da sevgi, saygı, hoşgörü varmış..

Şimdilerde bir tutturmuşuz öncelikler öncelikler…

Önceliklerimizin başında ailemiz, eşimiz, dostumuz, çocuklarımız, komşularımız olmalı özellikle biz kendimiz olmalıyız.

Yoksa bu hayatı yaşamanın ne anlamı var ki..

Önce ruhumuzu doyur malıyız ki, kendimizi iyi hisset meliyiz ki, ne yapıyorsak koşacağımız bu maraton da  başarıyı yakalayalım....

Hemen hemen her zaman söyler dururum..

Şükredin diye..

Şükredin ki sahip olduğumuz şeylerin kıymetini bilelim..

Sahip olduğumuz değerler çok büyük..

Tutturduğumuz öncelikler sahip olduğumuz değerleri ıskalatıyor...

Ben eski Ramazanları bize yaşattığı için öncelikle

Anneme;  bizi o masanın etrafında topladığı,

Babama; ağzından dua eksik olmadığı,

En çok da Oğluma; benim yolumda ilerleyip küçük yaşlardan beri oruç tutup, coşkumuza ortak olduğu için

Teşekkür ediyorum..

Allah‘ıma böyle bir aileye sahip olduğum için şükür ediyorum.

Ben kendimi sahip olduklarımla özel hissetmeye çok küçük yaşlarda başlamışım.. Ama bugün farkına varıyorum..

Sewgi we Saygılarımla,

Gönül BİRCAN